LA VOLP

…
a l’è ‘na bestia motobin furba. A riess ad avsinesse a le tajòle, robànd
‘l mangé sensa fesse ciapé. Ma s’a sbalia ij cont, per chila a son gròssi
pastiss!
As gieuga a cobie, scambiandse an continuassion le part ‘d volp e ‘d tajòla. I giugador a conto a vos aota fin-a a tre e ognun d’ij doi a sern, ansema al compagn, ’n numer da zèro a sing, mostrandlo con i dij ‘d na man (‘l zèro a l’è rapresentà dal pugn sarà). ‘L propòsit ‘d la volp a l’è d’arrivé, somand i numer sò e ‘d l’aversari, ‘l pì visìn possibil a quìndes, ma sensa superelo. La tajòla, al contrari, a cerca ‘d tenla lontan-a o ‘d feilo superé. Se le prime pontà a contento nen la volp, chila a peul ciamé ‘d seguité: i numer ch’a seurto, continuand ‘l gieugh, a ven-o giontà a coi realisà prima. As va anans fin-a quand ‘l risultà a contenta la volp (o la tajòla a l’a faje superé ‘l quindes, ciapandla). Volp e tajòla alora a barato le part e as arpija da prinsipi. ‘N pont a va a col ch’a ciapa la volp o, quand ch’a l’è volp, a s’avsin-a ‘d pì al numer quindes (mangiand tut ‘l bocon sensa casché ‘nt la tajòla).
…
a riess, cambiand aspet, a
mimetisesse con l’ambient ch’a l’a dantorn, per schivié i so nemis o per
ciapé le soe prede.
An giugador, sernù tra coi ch’a l’an pì fantasìa, ancamin-a a dì na cita conta ‘d soa invenssion. (Coma as fa a savej chi ch’a l’a pì fantasìa? A l’è sempi: a basta sotpon-e tuti a la preuva ‘d Lainidèja. As ciama a ògni giugador lon ch’a l’è ‘l mal: col ch’a risponderà “Na profonda dëstèisa d’aqua salà” l’a dabon tanta fantasìa). Antant ognun dij aotri giugador a sern, an gran segret, ‘n giugador da copié. Quand ‘l narador anteromp la soa conta, a fa segn a ‘n giugador da continoela. ‘L giugador dev copié ‘l giugador da chiel sernu, imitand nen mach la vos e la manera ‘d fé, ma continoand la conta come a l’avrìa fait ‘l giugador copià. Chi a riess a dëscheurve ‘l camaleont (a anduviné chi ch’a l’è ‘l giugador copià) a continoa la conta, copiand a soa vòlta , n’aotr giugador, e sempe anans parèj.